ب
معاویه برای آن که بذر کینه و عداوت نسبت به امیرالمؤمنین، علی علیه السلام را از همان آغاز در دل مردمان بپاشد، در برخی جاها بره هایی را به اسم خویش به کودکان هدیه می داد و چون رشته علاقه از گردن طفل به پای گوسفند گره می خورد، خدعه و مکر معاویه ای به اوج می رسید و گوسفند را به ضرب و زور، به نام علی علیه السلام از طفل باز می ستاند و این ماجرا، یک سرش مهر و محبت به معاویه بود و سر دیگرش کینه و نفرت نسبت به امیرالمؤمنین، علی علیه السلام و در دل ها این گونه القا می شد که معاویه مظهر عطوفت و بخشایش و رحمت است و امام علی علیه السلام، مظهر ظلم و جور و شقاوت؛ ماجرایی که از بیخ و بن دروغ بود و تارش از مکر و حیله و پودش از خیانت و جنایت بافته شده بود.
و چقدر این حکایت این روزها آشناست .
نمایندگانی که شب هنگام وصول مالیات و حق الثبت و سایر حقوق دولتی را به موجب تصویب قانون بر گردن سردفتر میگذارند و صبح هنگام ناله و فغان بر می آورند که وا اسلاما این چه ظلمی است که بر مردم روا میدارید و ای مردم بدانید که ما از اینکه این قوم ظلمه بر مالتان رخنه کرده اند ناراحتیم و خدا لعنت کند آنان را که زر اندوزند و فقط به دنبال منافع خود .
جناب پیرداده
نمیتوان باور کرد که چنین نماینده ای در چنین جایگاهی از این موضوع بی اطلاع است .
او در حقیقت مجبور است برای تهییج و تقنیع افکار نمایندگان چنین دروغ بگوید .
و چقدر این جمله را از منافقین بسیار شنیده ایم که هدف وسیله را توجیه میکند .
